Studiekeuze : een puzzel van 1000 stukjes

Glazige blik

Dat viel vies tegen.  In mijn werk begeleid ik jongeren (en ouders) in het keuzeproces voor een studie die bij ze past. Ik stel vragen, luister, denk mee, kom met alternatieve opties en stuur ze op pad tot de keuze bij hen in hoofd en hart goed voelt. Maar als het jezelf of je kind betreft, blijkt het andere koek. Daar stond ik dan met mijn zoon en een decaan die ons alles vol enthousiasme uitlegde.  Die glazige blik van mijn zoon vertelde mij genoeg; niks kwam bij hem binnen. Het voelde alsof ik een moeilijke puzzel moest maken. Met deadline.


Miljoenen euro’s

Tja, wat kunnen we eigenlijk verwachten van een jongen van 14,5 jaar? Uit verschillende onderzoeken blijkt dat jongeren nog geen idee hebben van hun toekomst en liever met hele andere zaken bezig zijn ;-) Gevolg hiervan is onvoldoende oriëntatie en al in het eerste jaar op het mbo en hbo veel uitval of switchen. Het kabinet trekt daarom miljoenen euro's extra per jaar uit voor professionele loopbaanbegeleiding, een studiekeuzecheck en voorlichting over de arbeidsmarkt. Mijn zoon was dus geen uitzondering.


Verliefd worden kan iedereen

Zelf werd ik geïnspireerd door een lezing van Dr. Frans Meijers. Hij stelt: ‘Beroepskeuze is net als een relatiekeuze: verliefd worden kan iedereen, maar een echte relatie aangaan, echte liefde, is zelf heel hard werken. Dat lukt pas als je ervaringen opdoet, als je in de praktijk ervaart hoe je dat moet doen’. Mijn zoon en ik vervolgden ons avontuur met deze metafoor in mijn achterhoofd. Als coach en keuzebegeleider schoof ik daarnaast natuurlijk een persoonlijkheidstest onder zijn neus. We bezochten 6 mbo-scholen. Als hij ergens geen stap naar voren zette, deed ik er één naar achteren, zodat hij in gesprek raakte.


Tijd, energie en reflectie

Langzaam aan werd steeds duidelijker waar zijn interesses lagen en kreeg hij meer zelfinzicht. De puzzel begon vorm te krijgen. We praatten over het gevoel bij de scholen die we bezocht hadden en hij hakte een knoop door. Intussen zijn de eerste weken van het schooljaar voorbij. De klas is top en zijn eerste 10 heeft hij binnengesleept. Huh, een 10? Mijn zoon is nu wel dégelijk intrinsiek gemotiveerd.


Studiekeuze is een proces; het vergt tijd, energie en reflectie. Een moeilijke puzzel maak je toch ook niet in een uurtje? Mijn advies? Ga samen puzzelen en geniet van dit mooie zoekproces.


Zelf op het punt van een studiekeuze en op zoek naar praktische tips? Neem contact met me op en/ of volg mijn blogs!